Güzel anıların dışında özür dilerim oğlum ama buda kötü bir anın.
Biliyorum çocuklar düşmeden büyüyemezler ama bu korku bana yetti.
Rahatsızlığımdan dolayı aldığım ilaçların etkisiyle oğlumla yatak odasında beraber yatarken uyuya kalmam sebebiyle Poyraz dönerek yatağın ucuna gelmiş ve o korkulu rüyam olan doğduğundan beri dikkat ettiğim kenarlıklara çarparak yere düşmüş. Çıkan sesle bende çığlık atarak yatağımdan nasıl fırladığımı, Poyrazı nasıl kucağıma aldığımı herhalde unutamam. Hemen buz falan koyduk. Ama malesef o kadar kötü çarpmış ki anlını morardı. Hastaneye hareketlerini kontrol ederek ve uyutmayarak gitmedik. Başının etrafında herhangi bir şişme yoktu çünkü. Oğlumla 03:00 e kadar oynadıktan sonra iyi olduğunu hissettiğimde uyuttum. Böylelikle ilk kazamızı atlattık. Daha kötü birşey olmamasına şükrediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder