Babacık izinli olunca gezmeler bitmiyor :)

Poyraz artık çok daha fazla gülüyor.
Herşeyi eline alıp oynamak ısırmak istiyor. Hatta üst dişinin yanını kırmış durumda :(
Dede Gel diyor.
Ege yada Ece gibi sürekli bir isim tekrarlıyor :)))
Anne der gibimi oluyor yoksa banamı öyle geliyor bilmiyorum.
Baba da bazen sanki der gibi.
Ama konuşmak dan pek fazla şuanda hoşlanmıyor.
Emeklemeyi sevmiyor.
Tek istediği kucak ve dışarda gezmek. :)))
Kapının önünde kimin, neyin durduğu hiç önemli değil kollarını açarak kendini ileriye doğru itiyor. :

2 Eylülde Poyrazı Anneannesine bırakarak düğünümüze gittik.
Babanın köyünde badem, incir topladık :)
Düğünde çok keyifli, ve soğuk geçti. Hayatımda hiç bu kadar üşümemiştim. :) İlk uzun ayrılığımız böylelikle gerçekleşti. 16 saat :)

Neyse daha sonra bir kaç gün Anneannede kaldık.
Sonra Zeytinbununa gittik. Dedemizle beraber biraZda orada vakit geçirdik.
Sevdiklerimizle görüştük.
Betül teyzesi bizi kahvaltıya çağırdı. Çok güzel bir kahvaltının ardından akşama doğru toparlanıp akşam yemeğine gittik. Bebişler de çok hoşlandı :)))

Daha sonraki günlerde Anneannemiz, ile birlikte gezmelerimiz devam etti. Bebek arabamızı unuttuğumuz için Poyrazı kanguru ile gezdirdik.  :)) Poyrazın kanguru ile dolaşmak o kadar hoşuna gitti ki eve gelince çok uzun süre ağladı. :(